Deze watertoren, gebouwd in 1960, was een vertrouwd baken langs de A326 — een van de belangrijkste wegen die mijn jeugdhuis met de rest van de wereld verbond. De toren, bijgenaamd de Vliegende Schotel, staat er nog altijd imposant bij. Maar de vraag voor de toekomst is: welk landschap zal haar dan omringen?
Onze rivieren en delta veranderen. Opgroeiend tussen de Waal en de Maas zag ik hoe overstromingen en hoogwater ons landschap en onze gemeenschappen vormden. Nu ik onderzoek doe naar de Nederlandse waterwegen, begrijp ik steeds beter hoe deze systemen verschuiven — gevormd door natuurlijke migratieprocessen, maar ook door menselijk ingrijpen. Dit zal onvermijdelijke gevolgen hebben voor ons landschap.
Mijn vorige buurt, Amsterdam Nieuw-West, is het groenste stadsdeel van de stad — een van de belangrijkste redenen waarom ik hier ging wonen. Toch zijn op sommige plekken de enige tekenen van natuur het onkruid dat koppig zijn weg zoekt door scheuren in het beton. Maar met een beetje verbeelding kan ik me een stromende rivier voorstellen, en plotseling ontstaat er een verbinding tussen de twee landschappen.
Het diptiek Where Water Moves maakt deel uit van mijn langlopende project De plek bestaat, niet zoals ik dacht [The Place Exists, Not As I Thought], waarin ik terugkeer naar het landschap rond het dorp waar ik opgroeide met de vraag: wat als de vaste grond uit je herinneringen niet bestaat?
Tentoonstelling: Nieuwelingen, Van Eesterenmuseum, Amsterdam, NL, 2025
This water tower, constructed in 1960, was a familiar landmark along the A326 highway — one of the main routes that connected my childhood home to the wider world. Nicknamed the Vliegende Schotel (Flying Saucer), it still stands as an imposing presence. But the question for the future is: what kind of landscape will surround it then?
Our rivers and delta are changing. Growing up between the Waal and Maas, I saw how floods and high water shaped our landscape and communities. Now, as I research Dutch waterways, I’ve come to understand how these systems are shifting — shaped by natural migration processes, but also by human interventions. This will have inevitable consequences to our landscape.
My previous neighbourhood, Amsterdam Nieuw-West, is the greenest district in the city — one of the main reasons I chose to live here. Still, in some places, the only signs of nature are the weeds stubbornly pushing their way through cracks in the concrete. Yet with a bit of imagination, I can picture a river flowing, and suddenly, a connection between the two landscapes emerges.
The diptych Where Water Moves is part of my ongoing project The Place Exists, Not As I Thought [De plek bestaat, niet zoals ik dacht], in which I return to the landscape around my childhood village with the question: what if the solid ground of your memories doesn't exist?
Exhibition: Nieuwelingen, Van Eesterenmuseum, Amsterdam, NL, 2025
The diptych Where Water Moves is part of my ongoing project The Place Exists, Not As I Thought [De plek bestaat, niet zoals ik dacht], in which I return to the landscape around my childhood village with the question: what if the solid ground of your memories doesn't exist?
Exhibition: Nieuwelingen, Van Eesterenmuseum, Amsterdam, NL, 2025
