Eind februari 2024 speelt zich in Thessaloniki binnen één week een gecomprimeerde politieke tijdlijn af: een 24-uursstaking met gewelddadige confrontaties tussen politie en demonstranten, boeren op tractoren die kastanjes op straat dumpen, en studenten die protesteren terwijl de politie de universiteit binnenvalt.
De week erna loop ik de routes van deze drie demonstraties, steeds op andere tijdstippen en steeds terugkerend. Ik zoek kastanjes, schraap gesmolten plastic van het asfalt, vind stenen die naar de politie zijn gegooid en vertaal met Google Lens de achtergelaten graffiti. Overal staan feloranje verkeerskegels als kleine, plastic soldaatjes; stille regelaars van de stad, die worden verplaatst, omvergereden en genegeerd.
Ik haal een steen uit zijn omgeving en leg hem op een zacht, wit kussen. Op de achtergrond een diagram met de optimale werphoeken: 30, 45, 60 en 75 graden. De verkeerskegel laat ik liggen waar ik hem aantref. Deze twee grote prints vormen het centrum van de installatie: de steen als geïsoleerd object, de kegel als onderdeel van de stedelijke orde. Op een tafel staan thermisch geprinte rollen met beelden van verkeerskegels. Gesmolten plastic, stenen en glas liggen verspreid over de vloer. Op transparante vellen vormt studentengraffiti een nieuwe laag over de stad.
Drie protestbewegingen komen samen omdat zij in dezelfde week hun sporen achterlieten. De verschillende dagen, routes en gebeurtenissen liggen door elkaar heen en vormen een tijdelijke kaart van verzet. Nadat de menigte is verdwenen, spreekt de stad nog.
Dit project werd in maart 2024 tentoongesteld in Thessaloniki, Griekenland, als onderdeel van de groepstentoonstelling Fragments in Transit. De pop-uptentoonstelling werd georganiseerd door de MA Photography & Society van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (Nederland) en Beetroot Studio (Griekenland). Veel dank aan Alex / Philosophy & Photography Lab voor het meedenken over de ideeën en het concept van dit project.
De week erna loop ik de routes van deze drie demonstraties, steeds op andere tijdstippen en steeds terugkerend. Ik zoek kastanjes, schraap gesmolten plastic van het asfalt, vind stenen die naar de politie zijn gegooid en vertaal met Google Lens de achtergelaten graffiti. Overal staan feloranje verkeerskegels als kleine, plastic soldaatjes; stille regelaars van de stad, die worden verplaatst, omvergereden en genegeerd.
Ik haal een steen uit zijn omgeving en leg hem op een zacht, wit kussen. Op de achtergrond een diagram met de optimale werphoeken: 30, 45, 60 en 75 graden. De verkeerskegel laat ik liggen waar ik hem aantref. Deze twee grote prints vormen het centrum van de installatie: de steen als geïsoleerd object, de kegel als onderdeel van de stedelijke orde. Op een tafel staan thermisch geprinte rollen met beelden van verkeerskegels. Gesmolten plastic, stenen en glas liggen verspreid over de vloer. Op transparante vellen vormt studentengraffiti een nieuwe laag over de stad.
Drie protestbewegingen komen samen omdat zij in dezelfde week hun sporen achterlieten. De verschillende dagen, routes en gebeurtenissen liggen door elkaar heen en vormen een tijdelijke kaart van verzet. Nadat de menigte is verdwenen, spreekt de stad nog.
Dit project werd in maart 2024 tentoongesteld in Thessaloniki, Griekenland, als onderdeel van de groepstentoonstelling Fragments in Transit. De pop-uptentoonstelling werd georganiseerd door de MA Photography & Society van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (Nederland) en Beetroot Studio (Griekenland). Veel dank aan Alex / Philosophy & Photography Lab voor het meedenken over de ideeën en het concept van dit project.
In late February 2024, a compressed political timeline unfolds in Thessaloniki within a single week: a 24-hour strike with violent clashes between police and demonstrators, farmers on tractors dumping chestnuts in the street, and students protesting as police storm the university.
The week after, I walk the routes of these three demonstrations, at different times, again and again. I look for chestnuts, scrape melted plastic off the asphalt, find stones that were thrown at the police, and use Google Lens to translate the graffiti left behind. Everywhere stand bright orange traffic cones like little plastic soldiers; silent regulators of the city, moved, run over, and ignored.
I take a stone out of its surroundings and place it on a soft, white cushion. In the background, a diagram showing the optimal throwing angles: 30, 45, 60 and 75 degrees. The traffic cone I leave where I find it. These two large prints form the center of the installation: the stone as an isolated object, the cone as part of the urban order. On a table stand thermally printed rolls with images of traffic cones. Melted plastic, stones and glass lie scattered across the floor. On transparent sheets, student graffiti forms a new layer over the city.
Three protest movements come together because they left their traces in the same week. The different days, routes and events overlap, forming a temporary map of resistance. After the crowd has disappeared, the city still speaks.
This project was exhibited in March 2024, in Thessaloniki, Greece, as a part of the group exhibition Fragments in Transit. The pop-up exhibition was organized by the MA Photography & Society of the Royal Academy of the Arts in The Hague (The Netherlands) and Beetroot Studio (Greece). A big thanks to Alex / Philosophy & Photography Lab for playing together on the ideas and concept of this project.
